Snel zoeken:
134 jrg 115, 01-1972 Het IsraŽlprobleem 12

Johannes 5:43
Wat IsraŽl te wachten staat

In het artikel van de vorige maand is aangetoond, dat IsraŽl nog een periode van benauwdheid te wachten staat, zoals het nog niet eerder heeft doorgemaakt. We besloten toen met een ďpersoonsbeschrijvingĒ van de antichrist.
Nu willen we nagaan welke gebeurtenissen aan deze periode voorafgaan en welke in de tijd van verdrukking zelf zullen plaatsvinden. Dat stelt ons tevens in staat om het gedrag van de antichrist te belichten. Dat we daarbij enigszins in herhaling vallen, zal geen bezwaar zijn. Ter wille van de overzichtelijkheid gaan we puntsgewijs te werk.

a. Onder IsraŽl zal Ė wie weet hoe spoedig Ė een man opstaan, die zich voor
de Messias zal uitgeven. In tegenstelling tot Jezus van Nazareth zal hij
bij de Joden een vrij algemene erkenning vinden: ďhem zult gij horenĒ
(Joh. 5:43). Deze valse Messias zal meer aan hun vleselijke aanspraken
beantwoorden dan Jezus Christus. Hij zal zijn ďstem wel verheffen op de
straatĒ (verg. Jes. 43:2), en om ďhet geknakte rietĒ zal hij zich niet
bekommeren (verg. Zach. 11:16). Dit zal de enkele getrouwen in IsraŽl er
voor behoeden zonder meer achter hem aan te lopen. Zij zullen daarvoor
smaad en vervolging te incasseren krijgen.

b. Dit morele contrast uitgezonderd, zal de antichrist overigens in alles de
Christus imiteren en zijn functies voor zich opeisen. We mogen dan ook
aannemen, dat hij het sein zal geven tot de herbouw van de tempel. Van de
Messias wordt namelijk gezegd: ďhij zal de tempel des Heren bouwenĒ (Zach.
6:12, 13).

c. De dreiging van de omringende vijanden, die nu al zo sterk valt op te
merken, zal in die dagen nog toenemen. Vooral vanuit het noorden ducht
IsraŽl dan het gevaar, meer nog dan vanuit het zuiden (Egypte). De Schrift
spreekt in dat verband over Assur (zie Jes. 10:14-22; Micha 5:4, 5; Zach.
10:11).
N.B. Het is treffend te zien, hoe allerlei machten uit het verleden na
eeuwen van sluimering weer aan het ontwaken zijn. Het profetisch decor is,
om zo te zeggen, in aanbouw!
Er is weer een IsraŽlitisch rijk in Palestina. In JordaniŽ zien we een
herleving van de Oost-Jordaanse volkeren. In de Gazastrook roeren zich de
Palestijnen als ďerfgenamenĒ van de Filistijnen.
Egypte is van kolonie een zelfstandig rijk geworden. Van SyriŽ kan
hetzelfde gezegd worden. Het Romeinse rijk begint na eeuwen weer de eerste
levenstekenen te vertonen.
Welnu, zo zal ook Assur in de toekomst van zich laten horen. De bijbel
voorzegt dit. In Jes. 10:5-11 is sprake van het Assur van Sanherib c.s.
Vanaf vers 12 tot 27 gaat de profetie echter duidelijk op de toekomst
over. Uit het verband blijkt dat ook in Jes. 19:23-25 en in Micha 5:4, 5
van dit toekomstige Assur sprake is.

d. Om zich tegen deze dreiging vanuit het noorden veilig te stellen, zullen
de Joden een verbond aangaan met het herleefde Romeinse rijk (vergelijk
voor dit rijk Dan. 2 en 7 met Openb. 11:7; 13:1-10; 17:1-14). Dit is een
zeer belangrijk punt wat de profetie betreft. Hiermee vangt namelijk de
zeventigste week (jaarweek = 7 jaar) van DaniŽls profetie over het herstel
van Jeruzalem aan (Dan. 9:24-27). Dit gedeelte is wel eens de ruggengraat
van de profetie genoemd. Helaas kunnen we deze ďwervelkolomĒ hier niet aan
een uitvoerig onderzoek onderwerpen. Laat het voldoende zijn om op te
merken dat:

1. De 70 jaarweken eindigen in de volkomen reiniging en het totale herstel
van Jeruzalem en IsraŽl. De terugkeer uit de 70-jarige ballingschap is
daarvan een type (zie vers 2).
2. De eerste 69 weken eindigden met de uitroeiing van de Messias (vs. 26a).
Daarna heeft ďhet volk van een vorst die komen zalĒ stad en tempel
verwoest (vs. 26-midden). Dit ziet op de verwoesting van Jeruzalem in het
jaar 70 door Titus.
3. De 70e week staat los van de voorgaande en gaat direct vooraf aan IsraŽls
definitief herstel. De tijdsruimte die tussen de 69e en 70e week verloopt,
wordt aangegeven in vers 26c. Een dergelijk hiaat in de profetie komen we
vaker tegen. Zo wordt geboorte etc. van de Messias en zijn regering in ťťn
zinsverband samengekoppeld in Jes. 9:1-6 Micha 5:1-5.

Deze 70e week wordt dus gekenmerkt door het verbond tussen IsraŽl en het Romeinse wereldrijk. In dit steunen op vreemde mogendheden, ja nauwkeurig, dit hulp zoeken bij Rome, herhaalt zich, als zo vaak, de geschiedenis. In de dagen van de MaccabeeŽn hebben de Joden eveneens de hulp van de Romeinen ingeroepen om zich veilig te stellen tegen ďde koning van het noordenĒ. Met dit verbond stellen de Joden ďvlees tot hun armĒ (Jer. 17:5), zij zullen dan ook beschaamd uitkomen. In Jes. 28:15 wordt deze verbintenis een ďverbond met de doodĒ genoemd, dat IsraŽl moet beschermen tegen ďde voortstormende geselĒ (Assur). Hun verbond zal echter uitgewist worden en geen stand houden. Bovendien zal de Romeinse beschermer zich evenals in het verleden ontpoppen als een overheerser: ďhij zal het verbond voor velen zwaar maken, een week langĒ (Dan. 9:27).


e. In het midden van deze jaarweek zal er zich een geweldige omkeer
voltrekken in de ďgeestenwereldĒ. Satan, de aanklager van de ďbroedersĒ,
zal dan met zijn trawanten uit de hemelse gewesten op de aarde geworpen
worden (Openb. 12) en een vreselijke vervolging tegen IsraŽl ontketenen.

f. Als instrument gebruikt deze grote tegenstander van God en zijn volk de
antichrist, die in het midden van de jaarweek, dus na drie- en een half
jaar, zijn masker zal afwerpen en zich in zijn ware gedaante zal laten
zien. Verbonden met de vorst van het Romeinse rijk zal hij aan de
offerdienst een eind maken en een afgodsbeeld in de tempel plaatsen (Dan.
7:25; 11:31; verg. Matth. 24:15). We moeten wel aannemen dat dit hetzelfde
beeld is waarover in Openb. 13:14, 15 wordt gesproken. Tevens zal hij
daarin of daarnaast zichzelf in de tempel zetten om zich te vertonen ďdat
hij God isĒ (2 Thess. 2:4). Hierin gaat het type van Nebukadnezar in
vervulling die het beeld oprichtte in het dal van Dura en zichzelf en zijn
macht daarin het verheerlijken, evenals het type van Darius, die zich als
God liet aanbidden (Dan. 3 en 6).
Aangezien het beeld de macht van het Romeinse wereldrijk vertegenwoordigt,
wordt in dit alles ook Dan. 11:36-39 vervuld. Daar staat dat de valse
koning zich verheft tegen elke god, geen acht slaat op de God van zijn
vaderen, noch op de begeerte van de vrouwen, maar de ďoorlogsgodĒ eert.
Dit midden van de jaarweek is een nog markanter punt in de toekomstige
geschiedenis van IsraŽl dan het opstaan van de antichrist, de herbouw van
de tempel, en het begin van de 70e week.
Het wordt namelijk in de Schrift aangegeven als het beginpunt van grote
verdrukking voor het joodse volk (zie Matth. 24). Dat er ook grote
verdrukking over de volken zal komen Ė zie Openb. 7 Ė laten we hier buiten
beschouwing.

g. Deze verdrukking duurt drie en een half jaar. De tijdsaanduiding wordt in
de volgende profetieŽn zeer gevarieerd, maar tevens in volkomen
overeenstemming weergegeven.
Dan. 7:25 geeft aan, dat het 4e beest (het Romeinse rijk) de heiligen van
de Allerhoogste zal te gronde richten en er op uit is ďtijden en wetĒ te
veranderen (dit ziet weer op het taken van de levitische eredienst) en zij
in zijn macht gegeven worden voor een tijd, tijden en een halve tijd, dus
drie en een half jaar.
Dan. 9:27 spreekt zoals we zagen over een halve jaarweek, dus eveneens
drie en een half jaar.
Dan. 12:7 verkondigt dat er na ďeen tijd, tijden en een halve tijdĒ een
eind komt aan het verbrijzelen van de macht van het heilige volk. Openb.
11:2 laat zien, dat de vertreding van de heilige stad door de volken 42
maanden zal duren.
Openb. 11:3 spreekt over het feit, dat God in die tijd twee getuigen heeft
in Jeruzalem die 1260 dagen zullen profeteren. Opnieuw dus naar de joodse
berekening (jaar = 360 dagen) drie en een half jaar. Openb. 12:6 bepaalt
dat IsraŽl 1260 dagen door God beschermd wordt in de woestijn van de
volken, zoals Elia drie en een half jaar door God werd verborgen en
verzorgd aan de beek Krith en te Zarfath.
Openb. 12:14 spreekt over dezelfde bescherming en geeft nu als
tijdsduur ďeen tijd, tijden en een halve tijdĒ, waaruit we nog eens temeer
zien dat de tijdsbepalingen identiek zijn.
Openb. 13:5 geeft opnieuw aan, dat de tijd waarin het vierde wereldrijk
God lastert en de heiligen vervolgt 42 maanden duren zal. Deze opsomming
toont nog eens te meer de harmonie die er bestaat tussen de profetie van
DaniŽl en het boek de Openbaring, die er overigens tussen alle
Bijbelboeken bestaat.

h. In deze periode zal IsraŽl als volk de toorn van God ondervinden vanwege
hun overtredingen. De vloek van de wet, Lev. 26:14-46, komt in volle
kracht op hen neer. Dit algemene karakter vinden we in aankondigingen als:
Luk. 21:22: ďWant dit zijn dagen van wraak, opdat alles vervuld wordt, wat
geschreven staatĒ.
Luk. 21:23: ďWant er zal grote nood zijn in het land en toorn over dit
volkĒ.
Jes. 10:25a: ďWant nog een korte wijle, dan is de gramschap ten eindeĒ.
Jes. 26:20: ďKom, mijn volk, ga in uw binnenkamers, en sluit uw deuren
achter u, verbergt u voor en korte tijd, tot de gramschap over isĒ. 1)
God gebruikt de volken als instrumenten van zijn gramschap en IsraŽl te
tuchtigen (Jes. 28:18, 19), zoals Hij dat in het verleden ook heeft gedaan
(denk aan de uitdrukking: ďAssur, die de roede van mijn toorn isĒ Ė Jes.
10:5).
De toorn van God richt zich echter niet op de vernietiging van IsraŽl als
volk. De Here zal met hen ďniet voorgoed afrekenenĒ (zie Jer. 4:27; 5:10,
18; 30:11; 46:28).

i. Onder IsraŽl laten zich echter twee groepen onderscheiden:
De afvalligen, die de antichrist eren. Ze worden ook als goddelozen,
overtreders zondaars e.d. aangeduid. Naast vele plaatsen in het boek der
Psalmen wordt deze grote groep aangegeven in de profetieŽn van Jesaja,
Jeremia, DaniŽl en Amos. 2)
Een overblijfsel, ook rest of nalezing genoemd. Deze term komt heel vaak
in de profetieŽn voor. 3)
Voor beide groepen heeft de tuchtiging van God een specifiek karakter. Bij
het "overblijfselĒ brengt de tuchtiging uit de hand van God schuldgevoel
teweeg. Zij erkennen die schuld voor God.
De vervolging door de antichrist en de verdrukking van het volk door de
vijanden, werkt voor hen mee ten goede. Voor deze ďrestĒ heeft de periode
van benauwdheid het karakter van beproeving en loutering van het geloof.
Het afvallig deel van het volk ondergaat de tijd van verdrukking als een
periode waarin God zijn gramschap ten volle op hen doet neerkomen. Het
betekent voor hen een oordeel waarin zij vergelding ontvangen voor hun
afval. De wraak van God zal op hun vastbesloten verdelging uitlopen (Jes.
10:22, 23; 28:22; Dan. 9:27). In het land zal tweederde deel worden
uitgeroeid, terwijl ťťnderde gelouterd wordt en overblijft (Zach. 13:8).

Wanneer de gramschap van God over zijn volk voleindigd is, zal er in het lot van IsraŽl een keer komen. Dan zijn de dagen der wraak voor IsraŽl ten einde en keert zich Gods toorn tegen de volkeren, die Israťl hebben getuchtigd.
Voor IsraŽl breekt dan de periode van herstel aan, waarover we in een volgend artikel hopen te spreken.

1) vergelijk: Jeremia 4:26, 27; 23:19, 20; 32:37; Jesaja 51:17, 20, 22;
60:10; EzechiŽl 22:31; DaniŽl 8:19, 11:36.

2) zie: Jesaja 1:28-31; 28:14-22; 33:14; Jeremia 23:19; DaniŽl 8:23; 12:10;
Amos 9:10.

3) zie: Jesaja 4:3; 7:22; 10:20-22; 11:11, 16; 28:5; Jeremia 23:3; 31:7;
50:20; EzechiŽl 6:8; Amos 5:15; Micha 2:12; 4:7; 5:2, 6; Zefanja 2:7, 9;
Zacharia 8:6, 11, 12; 13:8; Romeinen 9:27.